Theaterbezoek : Generatie nu #1

Op 22/10/2013 ben ik in het NTGent gaan kijken naar het tweeldig theaterstuk 
"Generatie nu #1", een productie van NTGent.

Het eerste deel van de voorstelling "Een lied" werd geschreven en uitgevoerd door twee studenten aan de Genste School of arts, Anemone Valcke en  Lieselotte De Keyzer.
Anemone Valcke speelde ondermeer mee in de films: 'Aanrijding in Moscou', 'Bo' en 'Adem'. Haar echte doorbraak was als hoofdrolspeelster in de film 'Offline'.
Voor deze rol won ze op het Internationaal Filmfestival van Amiens de prijs van beste actrice.
Lieselotte De Keyzer studeerde vorig jaar af als actrice.
Een lied is een vormstudie met een knipoog naar de musical als fenomeen.

Het tweede deel van dit stuk "Iets niet" werd dan weer gecreëerd door een mannelijk duo. Bert Haelvoet en Roy Aernouts geven het beste van zichzelf in een absurde, lichtvoetige dialoog.
Volgens hen is kan je hun voorstelling het beste omschrijven als: Het slechtste van Beckett meets het beste van Gaston en Leo.
Haelvoet kennen we al van zijn gastrollen in 'Wat als?' en in de verfilming van 'De helaasheid der dingen.'
Aernouts maakte zijn debuut vorig jaar als zanger en songwriter met de plaat 'De basis is weg'.

Recensies

• Externe recensies

Recensie Guido Lauwaert - bespreking.docx (57156)

• Eigen recensie

Laat mij beginnen met wat ik had verwacht toen ik tickets boekte voor de voorstelling Generatie #Nu.
Ik verwachte een toneelstuk over de huidige generatie jongeren en hun visie op de samenleving.
Ik verwachte drama, een spannende verhaallijn, pittige dialogen en een verrassend plot.
Ik verwachte een frisse kijk op de problemen waarmee tieners te maken hebben.
Kortom, ik verwachte een toneelstuk ...

Wat ik kreeg was helemaal niet wat ik verwacht had. Het eerste deel van de voorstelling 'Een lied' begon met twee meisjes die stonden te zingen op het podium, afwisselend luider en luider en valser en valser.
Daarna kwamen er nog tien figuranten bij en begonnen ze allemaal samen te dansen.
Dit duurde ongeveer een uur en een half, waar het stuk over ging dat wist niemand. er was geen verhaal, geen dialoog.

Wat ik wel kan zeggen is dat ik een uur en een half met de slappe lach heb gezeten. Beide dames stonden honderd procent zelfzeker op het podium.
Ze hadden geen schaamte, geen remmingen en het podium was van hen alleen.
Ik kan eerlijk zeggen dat ik van dit eerste deel heb genoten ook al wist ik niet waar het over ging maar laat dat nou net het punt van de heel voorstelling zijn.
De kijker mocht zelf interpreteren wat ze zagen en hier zelf een verhaal op plakken.

Het tweede deel van het theaterstuk 'Iets niet' was niets meer dan twee mannen op het podium die het over talrijke, onsamenhangende en oninteresante onderwerpen hadden. En hierover konden ze het maar niet eens geraken.
Ik weet niet zeker of het net ging over de betekenisloosheid van ons bestaan of dat het gewoon bedoeld was als een luchtig avondje vermaak.

Hoe dan ook, hoewel het eerste deel ronduit hilaisch is, het is niet geschikt voor tieners.
Ik begreep amper zelf waarover het ging en kan me ook moeilijk inbeelden dat mijn leerlingen dit wel zouden kunnen.